Sanans zonder centen: €100,-, kan het?

Sanans zonder centen: €100,-, kan het?

Rondkomen met €100,- voor twee personen? Is het mogelijk en is het ons gelukt? Om antwoord te geven op de eerste vraag, natuurlijk kan dit! Als je de tijd neemt (en hebt) om goed op de aanbiedingen te letten en hierbij je creativiteit gebruikt om er iets lekkers van op tafel te zetten, is het mogelijk. Verslavingen daarbij buiten beschouwing gelaten. Als je rookt, drinkt of niet van de suiker af kan blijven, ben je gedoemd. Maar kan het eten dan ook nog voedzaam zijn? Dit zal niet iedere voedingsexpert beamen. De speltbroodjes, superfoods en tonnen groenten en fruit die hierbij komen kijken, passen niet in het budget. Een voordeel is wel, dat de zakken snoep en pakken koekjes niet per ongeluk in het winkelmandje vallen. Want hey, voor die paar euro kun je wel voor een week aan brood kopen.

Van de 90 maaltijden (ontbijt, lunch en avondeten) van de afgelopen 30 dagen hebben we ongeveer 15% van de tijd ergens anders gegeten. Allemaal lieve mensen die ons meteen een maaltijd aanboden. Of ze dat ook zouden doen als we een jaar lang zouden moeten leven met minimaal inkomen, is de vraag. Maar voor nu hebben we er dankbaar gebruik van gemaakt! Waar we even niet stil bij stonden, was dat spullen opraken. Ook wc papier, douchegel en tandpasta moesten van het budget worden aangevuld. Om het over een rijk uitgaansleven maar niet te hebben. Dat is er niet meer. Maar ook dat went en thuis samen eten en kletsen is vaak net zo gezellig, zo niet leuker. Uiteindelijk hebben wij €113,45 aan eten en het huishouden uitgegeven. Meer dan €100,-, omdat we aan het eind van de maand lui werden, en verwend. “Ik heb zin in pannekoeken, en neem meteen ff wat chocola mee!’ Dat soort dingen.

Lui of verwend kun je niet zijn als je weinig te besteden hebt.

Na deze maand is onze conclusie toch echt de volgende; Armoede bestaat wel degelijk in Nederland. Het ligt verscholen onder een grote hoop schaamte, trots en onkunde. In Nederland gaat het niet altijd over een dak boven het hoofd, maar meer nog over het niet kunnen meedoen met de rest. Vooral één ouder gezinnen die net teveel verdienen om recht te hebben op toeslagen, hebben het moeilijk. En armoede kan je in een mum van tijd overkomen, bij het vallen van ontslagen of het ontstaan van nare, gemene echtscheidingen. Vaak zijn het kinderen die daar de dupe van zijn.  Ik denk dat het voor iedereen goed is om bewuster met uitgaven om te gaan. Al is het alleen maar om te beseffen dat we de luxe hebben van af en toe eens lui en verwend kunnen zijn. Van de €300,- die we normaal ongeveer aan boodschappen uitgeven, hebben we nu €200,- over. Die kunnen we nu gebruiken om de keukenkastjes aan te vullen. Ze zijn inmiddels wanstaltig leeg.

Klik hier voor bijzondere initiatieven voor iedereen die wil consuminderen of ter inspiratie om zelf ook eens iets op te zetten bijvoorbeeld;

www.lindafoundation.nl: Linda de Mol weet dat ze belachelijk veel verdiend en geeft daarom sinds vorig jaar met de feestdagen kadobonnen aan kinderen die anders geen enkel kadootje krijgen. Help haar mee deze kinderen ook eens een leuke verjaardag of kerstmis te bezorgen en doneer hier.

No Waste dinner; Heb je nog een groot pakket gehakt dat eigenlijk op moet, maar je eet alleen? Trommel je vrienden en vriendinnen op en houd een no waste dinner, waarbij je iedereen vraagt zijn of haar restjes mee te nemen. Je geeft niets uit, voorkomt voedselverspilling en het is altijd weer een verassing wat voor creatie er op tafel komt. http://www.nowastenetwork.nl

www.krijgdekleertjes.nl  Kinderen groeien heel snel, maar hun spullen niet. Ruil hier kledingpakketten met elkaar.

www.studentenkarwei.nl Huur studenten in die speciaal geselecteerd zijn voor klussen als verhuizen, tuinieren of de ICT. Goedkoper en voor de jongeren een mooie bijbaan.

www.foodwalks.nl Een mooie wandeling of fietstocht, plukken van al het eetbare dat de natuur ons biedt en daarna…… lekker koken! 

Ruilevenementen zijn er meer en meer, of het nu om kleding, boeken of diensten gaat.

 

 

 

Written by Sanne Flinterman

Leave a Reply

%d bloggers like this: